بهزاد، مهندس شهری بی‌پروا، برای مراقبت از یکی از اقوام در حال مرگ به روستایی کردنشین در ایران می‌رود. در این میان، فیلم تلاش‌های او برای سازگاری با جامعه محلی و تغییر نگرش‌های خودش را به تصویر می‌کشد.

نگار و اشکان، دو نوازنده ایرانی، به دنبال جمع کردن اعضای گروه برای اجرای کنسرت در لندن و گرفتن ویزایی هستند که به آن‌ها اجازه دهد برای این کار تهران را ترک کنند.

امروزه سینمای ایران یکی از معتبرترین سینماهای ملی در جهان است که به طور منظم جوایز جشنواره‌ها و تحسین منتقدان را برای فیلم‌هایی که هنر چشمگیر و اهمیت اجتماعی را با هم تلفیق می‌کنند، به دست می‌آورد. مستند «ایران: یک انقلاب سینمایی» روند توسعه این صنعت فیلم‌سازی را دنبال می‌کند که همواره با تاریخ سیاسی پرفراز و نشیب این کشور گره خورده است؛ از دوران حکومت چند دهه‌ای رضا شاه پهلوی و پسرش، ظهور امام خمینی و تولد جمهوری اسلامی، تسخیر سفارت آمریکا در تهران توسط دانشجویان پیرو خط امام، تا جنگ ویرانگر با عراق.

معلمان کُرد دوره‌گرد که تخته‌سیاه‌هایی را بر پشت خود حمل می‌کنند، در طول جنگ ایران و عراق، در تپه‌ها و روستاهای مرزی ایران و عراق به دنبال دانش‌آموز می‌گردند. سعید با گروهی از پیرمردان که به دنبال روستای بمباران‌شده خود هستند همراه می‌شود؛ او پیشنهاد راهنمایی آن‌ها را می‌دهد و حلاله، تنها زن طایفه را که بیوه‌ای با یک پسر کوچک است، به همسری می‌گیرد. ریبوار نیز به دوازده پسر نوجوان ملحق می‌شود که زیر بار کالاهای قاچاقی که از مرز عبور می‌دهند خم شده‌اند؛ آن‌ها کولبرانی هستند که مدام در حرکت‌اند. سعید و ریبوار تلاش می‌کنند تا در حین راه رفتن دانش‌آموزان احتمالی‌شان، به آن‌ها آموزش دهند. خطر بسیار نزدیک است؛ سربازان مسلح در آسمان، جاده‌ها و مرزها گشت می‌زنند. آیا نقشی برای یک معلم وجود دارد؟ آیا امیدی هست؟